Νέος πρόεδρος ραδιοτηλεόρασης
πρώην υπουργός ηλικίας 81 ετών
*Με προχθεσινή συμφωνία πρωθυπουργού
και αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Ο κύβος ερρίφθη. Ο νέος πρόεδρος της κρατικής ραδιοτηλεόρασης είναι ηλικίας 81 ετών, δεν σκαμπάζει ντιπ από ράδιο και τηλεόραση, αλλά είναι της απόλυτης εμπιστοσύνης τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το νέο αφεντικό της κρατικής ενημέρωσης ομολογεί απερίφραστα: “Δεν γνωρίζω τίποτα από τηλεόραση, αλλά θα κάνω ό,τι μου περνά από το χέρι για να ανταποκριθώ στα νέα μου καθήκοντα”. ΄Εχει, κατά γενική ομολογία όπως δείχνουν τα πράγματα, οργανωτικές ικανότητες σε διάφορους τομείς της δημόσιας διοίκησης, μια και διετέλεσε υπουργός Βιομηχανίας, Υγείας και ΄Αμυνας σε κεντροδεξιές κυβερνήσεις, κάτω από δύσκολες και ιστορικές συνθήκες.
Όσοι γνωρίζουν την σταδιοδρομία του, βεβαιώνουν ότι για τα νέα του καθήκοντα έχει δύο πολύτιμα εφόδια: Θα εφαρμόσει πλήρη αντικειμενικότητα και ουδετερότητα στο τιμόνι των κρατικών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, με άλλα λόγια μια πολιτική αντάξια αυτού του δημόσιου αγαθού για όλους, ανεξάρτητα πολιτικής τοποθέτησης. Πριν αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά του την προσεχή εβδομάδα, θα πρέπει πρώτα τυπικά να ψηφιστεί η επιλογή του από τα δύο τρίτα της Βουλής σαν συμβούλου στην διοίκηση αυτού του κρατικού φορέα και αμέσως μετά να γίνει η ανάδειξή του στη θέση του προέδρου. Η συναινετικότητα, η εντιμότητα και η ανεξαρτησία του συμπληρώνουν τις επί πλέον εγγυήσεις για την ανάληψη της περιζήτητης θέσης.
Για να μη σας μουρλάνω κι άλλο, αυτά γίνονται από προχθές σε μια χώρα με πολλά κοινά χαρακτηριστικά (κατοχή εισβολέων, δικτατορία, εμφύλιο πόλεμο, βάλτε πρόσφατα οικονομική κατρακύλα, ανεργία στα ύψη, δημόσια διαφθορά σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης και πάει λέγοντας το πράμα) με την δικιά μας Ελλάδα. Βρίσκεται στην αντίθετη όχθη της Μεσογείου, στην Ιβηρική χερσόνησο, αλλά δεν είναι η Πορτογαλία, είναι συνεπώς η Ισπανία. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Θαπατέρο, αφού “τα 'σπασε” με τον νυν πρόεδρο της RTVE και τον ανάγκασε σε παραίτηση (στα μισά της θητείας του), λίγο πριν σταματήσουν ολοσχερώς από την νέα χρονιά οι διαφημίσεις στα κρατικά ραδιοτηλεοπτικά media, αποφάσισε να δώσει την σκυτάλη σε έναν υπερ-ογδοντάχρονο. Με προφίλ λιγότερο πολεμικό στην πολιτική αρένα, αλλά με περισσότερη θεσμική εμπειρία. Μια θέση για μόνο τρία χρόνια (αν βέβαια αντέξει βιολογικά ο σενιόρ Αλμπέρτο ΄Ολιαρτ).
Την ίδια στιγμή, στην άλλη άκρη της Μεσογείου (και της ομώνυμης λεωφόρου), εκεί στο ευαγές ίδρυμα της Αγίας Παρασκευής, ετοιμάζεται το χρονοδιάγραμμα για την προκήρυξη της αντίστοιχης θέσης του δικού μας αφεντικού της ΕΡΤ Α.Ε., με τον ήδη παραιτηθέντα πρόεδρο να μένει μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, όπως λένε. Μέχρι τότε, θα έχει έρθει ο Θαπατέρο στην Αθήνα και δεν αποκλείεται να δώσει τα φώτα του στον σύντροφο ομόλογό του Γιώργο Παπανδρέου, μια και ο τελευταίος τυγχάνει να ΄ναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μεγαλεία, σας λέω!
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
Επίσκεψη Θαπατέρο στην Αθήνα
και το feeling με τον Παπανδρέου
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Δεν θα είναι μια καθαρά τυπική επίσκεψη, σαν εκείνες τις καθιερωμένες “γύρες” που κάνουν οι πρωθυπουργοί λίγο πριν οι χώρα τους αναλάβει την εξαμηνιαία προεδρία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης για να ενημερώσουν τους ομολόγους τους. Αυτή τη φορά ο ερχομός του πρωθυπουργού της Ισπανίας στην Αθήνα, του Χοσέ Λούις Ροντρίγκες Θαπατέρο, θα έχει ένα ξεχωριστό feeling. ΄Ισως γιατί ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και κρατά παράλληλα το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ, πέρα από το γεγονός ότι οι δύο χώρες συμφωνούν σε όλα σχεδόν τα διμερή και διεθνή θέματα, και έχουν φιλικούς δεσμούς. ΄Οσο για τα σοβαρά εσωτερικά τους προβλήματα, αυτά είναι στο περίπου πανομοιότυπα (οικονομική κρίση, ανεργία, μέχρι και ...διαφορετικού είδους τρομοκρατία).
Από το ισπανικό ....Μαξίμου και ΥΠΕΞ με διαβεβαίωναν μέχρι χτες ότι δεν έχει κλείσει ακόμα η οριστική ημερομηνία, αλλά το πιθανότερο είναι η επίσκεψη να γίνει την τελευταία εβδομάδα του μήνα που μας τρέχει ή τις αρχές του επόμενου. Οι σχέσεις των δύο σοσιαλιστών πρωθυπουργών στις δύο αντίθετες όχθες της Μεσογείου είναι γνωστές τα τελευταία χρόνια (μη ξεχνάμε ότι ο ΖΡ “Θέτα Πε”, όπως εν συντομία προσφωνείτε απ όλους τους σπανιόλους, ήταν ο πρώτος ξένος ηγέτης που τηλεφώνησε το βράδυ των εκλογών στις 4 Οκτωβρίου για να συγχαρεί τον Γιώργο Παπανδρέου), με την διαφορά ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι τεράστια και ο χρόνος πολύτιμος για την επίλυσή τους.
Η ημερομηνία “παίζει” σε συνδυασμό με άλλες επισκέψεις στην Κύπρο και γειτονική Βουλγαρία, πέρα από μια δέσμευση του Θαπατέρο να περάσει και από την Αίγυπτο. Μάλιστα, δεν αποκλείεται στα πλαίσια της άριστης σχέσης μεταξύ Θέτα Πε και Γιώργου Παπανδρέου ο πρώτος να μείνει και ένα βράδυ στην Αθήνα, προφανώς για να έχουν χρόνο να τα πουν μεταξύ τους καλύτερα. ΄Οχι τόσο για την εξαμηνιαία ισπανική προεδρία της χρονιάς που θα μας μπει, αφού στο 62 σελίδων προσχέδιο των θεμάτων, που προβλέπεται να βγουν στην επιφάνεια και έχει ήδη δοθεί στα ισπανικά κόμματα και ξένες διπλωματικές αποστολές, δεν υπάρχει κάτι το καινούργιο για την επίλυση του Κυπριακού, όσο και για τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Τουρκίας, με την Ισπανία και μας από κοντά σημαιοφόρους για την (μετά από χρόνια και καιρούς) ένταξή της στην Ε.Ε.
και το feeling με τον Παπανδρέου
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Δεν θα είναι μια καθαρά τυπική επίσκεψη, σαν εκείνες τις καθιερωμένες “γύρες” που κάνουν οι πρωθυπουργοί λίγο πριν οι χώρα τους αναλάβει την εξαμηνιαία προεδρία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης για να ενημερώσουν τους ομολόγους τους. Αυτή τη φορά ο ερχομός του πρωθυπουργού της Ισπανίας στην Αθήνα, του Χοσέ Λούις Ροντρίγκες Θαπατέρο, θα έχει ένα ξεχωριστό feeling. ΄Ισως γιατί ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και κρατά παράλληλα το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ, πέρα από το γεγονός ότι οι δύο χώρες συμφωνούν σε όλα σχεδόν τα διμερή και διεθνή θέματα, και έχουν φιλικούς δεσμούς. ΄Οσο για τα σοβαρά εσωτερικά τους προβλήματα, αυτά είναι στο περίπου πανομοιότυπα (οικονομική κρίση, ανεργία, μέχρι και ...διαφορετικού είδους τρομοκρατία).
Από το ισπανικό ....Μαξίμου και ΥΠΕΞ με διαβεβαίωναν μέχρι χτες ότι δεν έχει κλείσει ακόμα η οριστική ημερομηνία, αλλά το πιθανότερο είναι η επίσκεψη να γίνει την τελευταία εβδομάδα του μήνα που μας τρέχει ή τις αρχές του επόμενου. Οι σχέσεις των δύο σοσιαλιστών πρωθυπουργών στις δύο αντίθετες όχθες της Μεσογείου είναι γνωστές τα τελευταία χρόνια (μη ξεχνάμε ότι ο ΖΡ “Θέτα Πε”, όπως εν συντομία προσφωνείτε απ όλους τους σπανιόλους, ήταν ο πρώτος ξένος ηγέτης που τηλεφώνησε το βράδυ των εκλογών στις 4 Οκτωβρίου για να συγχαρεί τον Γιώργο Παπανδρέου), με την διαφορά ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι τεράστια και ο χρόνος πολύτιμος για την επίλυσή τους.
Η ημερομηνία “παίζει” σε συνδυασμό με άλλες επισκέψεις στην Κύπρο και γειτονική Βουλγαρία, πέρα από μια δέσμευση του Θαπατέρο να περάσει και από την Αίγυπτο. Μάλιστα, δεν αποκλείεται στα πλαίσια της άριστης σχέσης μεταξύ Θέτα Πε και Γιώργου Παπανδρέου ο πρώτος να μείνει και ένα βράδυ στην Αθήνα, προφανώς για να έχουν χρόνο να τα πουν μεταξύ τους καλύτερα. ΄Οχι τόσο για την εξαμηνιαία ισπανική προεδρία της χρονιάς που θα μας μπει, αφού στο 62 σελίδων προσχέδιο των θεμάτων, που προβλέπεται να βγουν στην επιφάνεια και έχει ήδη δοθεί στα ισπανικά κόμματα και ξένες διπλωματικές αποστολές, δεν υπάρχει κάτι το καινούργιο για την επίλυση του Κυπριακού, όσο και για τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Τουρκίας, με την Ισπανία και μας από κοντά σημαιοφόρους για την (μετά από χρόνια και καιρούς) ένταξή της στην Ε.Ε.
Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009
Ισπανική υποχώρηση των ομάδων
ή της σοσιαλιστικής κυβέρνησης;
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Ας μην ανησυχούν, προς το παρόν, οι φίλοι του ισπανικού ποδοσφαίρου. Πριν από λίγο, ο σύλλογος των ποδοσφαιρικών ομάδων της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας αποφάσισε σε έκτακτη σύσκεψη να αντιμετωπίσει με διάλογο και ψυχραιμία την απειλή να μη κατέβουν οι ομάδες στα γήπεδα. Οι πρόεδροι των 42 συλλόγων είναι πρόθυμοι να κουβεντιάσουν με την κυβέρνηση, μήπως και η τελευταία κάνει πίσω και αλλάξει την απόφασή της να φορολογήσει από τη νέα χρονιά με 43% (από 24% σήμερα) τους ξένους παιχταράδες. ΄Εχω την αίσθηση ότι το οικονομικό στραπάτσο της Ισπανίας δεν θα επιτρέψει τέτοιου είδους ...ισπανική υποχώρηση.
Η επόμενη έκτακτη σύσκεψη των συλλόγων θα γίνει στις 19 τρέχοντος, αφού πρώτα επιτροπή που θα περιλαμβάνει τους προέδρους της Ρεάλ Μαδρίτης και της Σεβίλης συζητήσουν με την κυβέρνηση. Αν δουν ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Θατατέρο δεν κάνει πίσω (πράμα δύσκολο, αφού έχει συμπεριληφθεί στον νέο προϋπολογισμό και έχει περάσει σε πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή), η απειλή δεν είναι απίθανο να υλοποιηθεί, με διακοπή μιας ή δύο αγωνιστικών ημερών. Πάντως, δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ομάδων, ιδίως της δεύτερης κατηγορίας, όπως και μεταξύ των βουλευτών όλων των κομμάτων, ακόμα και του κυβερνώντος κόμματος.
Οι πρώτοι που στύλωσαν τα πόδια κατά του, σχεδόν, διπλασιασμού της φορολογίας των ξένων παιχτών, επόμενο ήταν να είναι οι πρόεδροι της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα (Πέρεθ και Λαπόρτα), αφού αυτοί θα αναγκαστούν να πληρώνουν την διαφορά από τα ταμεία των ομάδων τους, δεδομένου ότι τα συμβόλαια των ξένων μπαλαδόρων είναι και θα είναι σε καθαρές αποδοχές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ (Ρονάλντο, Κακά, Ιμπραήμοβιτς και των υπολοίπων). ΄Οσο για τους ντόπιους αστέρες, με δηλώσεις τους (Ραούλ, Κασίγιας και πάει λέγοντας) θεωρούν δίκαια την κατάργηση του “νόμου Μπέκαμ”, επισημαίνοντας το αυτονόητο πως “όλοι πρέπει να ΄μαστε ίσοι”.
Την ώρα, λοιπόν, που η συντηρητική αντιπολίτευση του Λαϊκού Κόμματος (που ψήφισε την μείωση της φορολογίας το 2003) μιλάει για “φορολογική δημαγωγία της σημερινής κυβέρνησης”, σε άλλες χώρες της Ευρώπης το ποσοστό του φόρου στις αποδοχές των ξένων παιχτών ανεβαίνει (για παράδειγμα στην Αγγλία θα φτάσει το 50%), ενώ στην Πορτογαλία κατεβαίνει (από πέρυσι δεν ξεπερνά το 20%).
Υ.Γ. Ρε συνάδελφοι του αθλήματος, στην Ελλαδάρα μας που μαζεύει αυτούς που γηράσκουν ή ξεπετάνε οι ξένες ομάδες, είναι αλήθεια ότι πληρώνουν φόρο 20% ή η εφορία χρεώνει τους συλλόγους;
ή της σοσιαλιστικής κυβέρνησης;
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Ας μην ανησυχούν, προς το παρόν, οι φίλοι του ισπανικού ποδοσφαίρου. Πριν από λίγο, ο σύλλογος των ποδοσφαιρικών ομάδων της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας αποφάσισε σε έκτακτη σύσκεψη να αντιμετωπίσει με διάλογο και ψυχραιμία την απειλή να μη κατέβουν οι ομάδες στα γήπεδα. Οι πρόεδροι των 42 συλλόγων είναι πρόθυμοι να κουβεντιάσουν με την κυβέρνηση, μήπως και η τελευταία κάνει πίσω και αλλάξει την απόφασή της να φορολογήσει από τη νέα χρονιά με 43% (από 24% σήμερα) τους ξένους παιχταράδες. ΄Εχω την αίσθηση ότι το οικονομικό στραπάτσο της Ισπανίας δεν θα επιτρέψει τέτοιου είδους ...ισπανική υποχώρηση.
Η επόμενη έκτακτη σύσκεψη των συλλόγων θα γίνει στις 19 τρέχοντος, αφού πρώτα επιτροπή που θα περιλαμβάνει τους προέδρους της Ρεάλ Μαδρίτης και της Σεβίλης συζητήσουν με την κυβέρνηση. Αν δουν ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Θατατέρο δεν κάνει πίσω (πράμα δύσκολο, αφού έχει συμπεριληφθεί στον νέο προϋπολογισμό και έχει περάσει σε πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή), η απειλή δεν είναι απίθανο να υλοποιηθεί, με διακοπή μιας ή δύο αγωνιστικών ημερών. Πάντως, δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ομάδων, ιδίως της δεύτερης κατηγορίας, όπως και μεταξύ των βουλευτών όλων των κομμάτων, ακόμα και του κυβερνώντος κόμματος.
Οι πρώτοι που στύλωσαν τα πόδια κατά του, σχεδόν, διπλασιασμού της φορολογίας των ξένων παιχτών, επόμενο ήταν να είναι οι πρόεδροι της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα (Πέρεθ και Λαπόρτα), αφού αυτοί θα αναγκαστούν να πληρώνουν την διαφορά από τα ταμεία των ομάδων τους, δεδομένου ότι τα συμβόλαια των ξένων μπαλαδόρων είναι και θα είναι σε καθαρές αποδοχές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ (Ρονάλντο, Κακά, Ιμπραήμοβιτς και των υπολοίπων). ΄Οσο για τους ντόπιους αστέρες, με δηλώσεις τους (Ραούλ, Κασίγιας και πάει λέγοντας) θεωρούν δίκαια την κατάργηση του “νόμου Μπέκαμ”, επισημαίνοντας το αυτονόητο πως “όλοι πρέπει να ΄μαστε ίσοι”.
Την ώρα, λοιπόν, που η συντηρητική αντιπολίτευση του Λαϊκού Κόμματος (που ψήφισε την μείωση της φορολογίας το 2003) μιλάει για “φορολογική δημαγωγία της σημερινής κυβέρνησης”, σε άλλες χώρες της Ευρώπης το ποσοστό του φόρου στις αποδοχές των ξένων παιχτών ανεβαίνει (για παράδειγμα στην Αγγλία θα φτάσει το 50%), ενώ στην Πορτογαλία κατεβαίνει (από πέρυσι δεν ξεπερνά το 20%).
Υ.Γ. Ρε συνάδελφοι του αθλήματος, στην Ελλαδάρα μας που μαζεύει αυτούς που γηράσκουν ή ξεπετάνε οι ξένες ομάδες, είναι αλήθεια ότι πληρώνουν φόρο 20% ή η εφορία χρεώνει τους συλλόγους;
Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009
Πολιτικό ρουσφέτι φορολογίας
για τους ξένους μπαλαδόρους
-Στην Ισπανία οι ομάδες τους απειλούν με ....απεργία
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Θα σας αποκαλύψω τι κρύβεται πίσω από την απειλή του ισπανικής λίγκας ποδοσφαίρου (των ομάδων που αγωνίζονται στην πρώτη, κυρίως, κατηγορία), να σταματήσει το πρωτάθλημα και να μας στερήσει την απόλαυση της μπάλας, επειδή η σοσιαλιστική κυβέρνηση σχεδιάζει από τη νέα χρονιά να αυξήσει την φορολογία στις αποδοχές των ξένων ποδοσφαιριστών από 24% σε 43%.
Πριν έξη χρόνια, το 2003, ο τότε πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, ο ξακουστός για τις αγορές ξένων ποδοσφαιρικών αστέρων με αμύθητα ποσά, Φλορεντίνο Πέρεθ, λέγεται ότι “έψησε” τον τότε συντηρητικό πρωθυπουργό Χοσέ Μαρία Αθνάρ να συμπεριλάβει σε νόμο που θα διευκόλυνε φορολογικά την επιστροφή στην Ισπανία επιστημόνων, ερευνητών και άλλων εγκεφάλων, με μεγάλες αποδοχές για να προσφέρουν τις υπηρεσίας τους στη χώρα καταγωγής τους, και τους ξένους ποδοσφαιριστές. Πρώτο, λοιπόν, απόκτημα τού και σήμερα προέδρου της πρώην βασίλισσας, του Φλορεντίνο, ήταν ο γνωστός σε όλους μας Ντέιβιτ Μπέκαμ, Εξ ου και καθιερώθηκε στην ποδοσφαιρική ορολογία, ως “νόμος Μπέκαμ”.
Τώρα, οι ιθαγενείς, όπως ας πούμε ο Ραούλ ή ο Κασίγιας, που παίζουν με τους Κριστιάνο Ρονάλντο ή Κακά στην ίδια ομάδα, πληρώνουν φόρο εισοδήματος 43%, επειδή οι αμοιβές τους είναι πάνω από 600.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ οι δύο επόμενοι μόνο 24% επειδή είναι ξένοι. Η πλάκα της όλης ιστορίας είναι ότι στην πραγματικότητα κανένας τους δεν πληρώνει απολύτως τίποτα. Ούτε ένα ευρώ. Γιατί;
Διότι, συνήθως τα συμβόλαιά όλων τους είναι σε καθαρές αποδοχές, που σημαίνει ότι όλη την φορολογία πληρώνουν οι ομάδες τους. Γι αυτό και οι σύλλογοι απειλούν τώρα να κάνουν ...απεργία, αν ψηφιστεί το σχέδιο νόμου τον άλλο μήνα και ισχύσει από τη νέα χρονιά. Άσε που δεν προβλέπει αναδρομική ισχύ και δεν θα έχει οικονομικές επιπτώσεις σε κανένα.
Τι σημαίνει αυτό; Οι ομάδες θα αναγκαστούν, σύμφωνα με υπολογισμούς, να πληρώνουν από τα έσοδά τους ή την τσέπη τους επί πλέον κάπου 100 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο ή να πάψουν να αγοράζουν ξένα ποδοσφαιρικά αστέρια. Στην Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία, όλοι πληρώνουν το ίδιο: μέχρι 45%. Το ίδιο, περίπου, και στην Γερμανία, ενώ στην Ολλανδία ντόπιοι και ξένοι μπαλαδόροι έχουν απαλλαγή μόνο στο 30% των αποδοχών τους.
Υ.Γ. Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα οι ξένοι αστέρες των γηπέδων μας πληρώνουν φόρο μόνο 20%; Αυτό ισχυρίζεται η παγκοσμίως γνωστή εταιρία Ernest-Young, σύμφωνα με στοιχεία του 2008, που είδαν σήμερα το φως της δημοσιότητας στα ξένα Μέσα μαζικής Ενημέρωσης.
για τους ξένους μπαλαδόρους
-Στην Ισπανία οι ομάδες τους απειλούν με ....απεργία
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Θα σας αποκαλύψω τι κρύβεται πίσω από την απειλή του ισπανικής λίγκας ποδοσφαίρου (των ομάδων που αγωνίζονται στην πρώτη, κυρίως, κατηγορία), να σταματήσει το πρωτάθλημα και να μας στερήσει την απόλαυση της μπάλας, επειδή η σοσιαλιστική κυβέρνηση σχεδιάζει από τη νέα χρονιά να αυξήσει την φορολογία στις αποδοχές των ξένων ποδοσφαιριστών από 24% σε 43%.
Πριν έξη χρόνια, το 2003, ο τότε πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, ο ξακουστός για τις αγορές ξένων ποδοσφαιρικών αστέρων με αμύθητα ποσά, Φλορεντίνο Πέρεθ, λέγεται ότι “έψησε” τον τότε συντηρητικό πρωθυπουργό Χοσέ Μαρία Αθνάρ να συμπεριλάβει σε νόμο που θα διευκόλυνε φορολογικά την επιστροφή στην Ισπανία επιστημόνων, ερευνητών και άλλων εγκεφάλων, με μεγάλες αποδοχές για να προσφέρουν τις υπηρεσίας τους στη χώρα καταγωγής τους, και τους ξένους ποδοσφαιριστές. Πρώτο, λοιπόν, απόκτημα τού και σήμερα προέδρου της πρώην βασίλισσας, του Φλορεντίνο, ήταν ο γνωστός σε όλους μας Ντέιβιτ Μπέκαμ, Εξ ου και καθιερώθηκε στην ποδοσφαιρική ορολογία, ως “νόμος Μπέκαμ”.
Τώρα, οι ιθαγενείς, όπως ας πούμε ο Ραούλ ή ο Κασίγιας, που παίζουν με τους Κριστιάνο Ρονάλντο ή Κακά στην ίδια ομάδα, πληρώνουν φόρο εισοδήματος 43%, επειδή οι αμοιβές τους είναι πάνω από 600.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ οι δύο επόμενοι μόνο 24% επειδή είναι ξένοι. Η πλάκα της όλης ιστορίας είναι ότι στην πραγματικότητα κανένας τους δεν πληρώνει απολύτως τίποτα. Ούτε ένα ευρώ. Γιατί;
Διότι, συνήθως τα συμβόλαιά όλων τους είναι σε καθαρές αποδοχές, που σημαίνει ότι όλη την φορολογία πληρώνουν οι ομάδες τους. Γι αυτό και οι σύλλογοι απειλούν τώρα να κάνουν ...απεργία, αν ψηφιστεί το σχέδιο νόμου τον άλλο μήνα και ισχύσει από τη νέα χρονιά. Άσε που δεν προβλέπει αναδρομική ισχύ και δεν θα έχει οικονομικές επιπτώσεις σε κανένα.
Τι σημαίνει αυτό; Οι ομάδες θα αναγκαστούν, σύμφωνα με υπολογισμούς, να πληρώνουν από τα έσοδά τους ή την τσέπη τους επί πλέον κάπου 100 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο ή να πάψουν να αγοράζουν ξένα ποδοσφαιρικά αστέρια. Στην Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία, όλοι πληρώνουν το ίδιο: μέχρι 45%. Το ίδιο, περίπου, και στην Γερμανία, ενώ στην Ολλανδία ντόπιοι και ξένοι μπαλαδόροι έχουν απαλλαγή μόνο στο 30% των αποδοχών τους.
Υ.Γ. Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα οι ξένοι αστέρες των γηπέδων μας πληρώνουν φόρο μόνο 20%; Αυτό ισχυρίζεται η παγκοσμίως γνωστή εταιρία Ernest-Young, σύμφωνα με στοιχεία του 2008, που είδαν σήμερα το φως της δημοσιότητας στα ξένα Μέσα μαζικής Ενημέρωσης.
Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009
Η δημοσιογραφία των bloggers
και το μέλλον των εφημερίδων
*Με τη σκέψη στα πρώτα βήματα πριν μισό αιώνα
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Πόσοι είδαν προ 15νθημέρου την αγγελία στη γνωστή αγγλική εφημερίδα “The Guardian”, που ζητούσε bloggers να καλύπτουν τα τοπικά νέα στις πόλεις Εδιμβούργο,Κάρντιφ και Ληντς; Διευκρίνιζε ότι είναι επιθυμητή η δημοσιογραφική σταδιοδρομία αλλά όχι αναγκαία, σε μια περίοδο που ο εκδοτικός οργανισμός της εφημερίδας είχε απολύσει προσωπικό για να αντιμετωπίσει την απώλεια διαφημιστικών εσόδων και ο Τύπος σε παγκόσμια κλίμακα αναζητούσε νέες μορφές διαχείρισης, λίγο πριν βρεθεί στο χείλος της κατάρρευσης. Η προσφορά ήταν για 12 μήνες από το σπίτι ή όπου αλλού προτιμούσε ο ενδιαφερόμενος, αρκεί να είχε βέβαια ιnternet για να στέλνει κείμενα, φωτογραφίες, οπτικό και ακουστικό υλικόν στην εφημερίδα. Με προϋπόθεση το ταλέντο και πάθος για το τι συμβαίνει στη γύρο περιοχή του.
Την είδα στο συμπόσιο που οργάνωσε στη Μαδρίτη ένας από τους μεγαλύτερους δημοσιογραφικούς οργανισμούς στον κόσμο, ο ισπανικός VOCENTO, με τη συμμετοχή 1.500 στελεχών του. Εκεί γνώρισα από κοντά και ένα δημοσιογράφο, τις επιτυχίες του οποίου και ποιός δεν θα ζήλευε στο επάγγελμά μας! Με έξη βραβεία Πούλιτζερ στην Washington Post, αν δεν κάνω λάθος για την περίλαμπρη δουλειά του, ο Αμερικανός συνάδελφος Φίλιπ Μπένετ διαβεβαίωνε το ακροατήριο ότι “η έντυπη δημοσιογραφία δεν θα εξαφανιστεί ποτέ”. Είπε κι άλλα, όπως:
-Ο Τύπος στις Η.Π.Α. αντιμετωπίζει μια βαθιά οικονομική κρίση, επειδή έχουν μειωθεί κατά 40% οι αγγελίες και διαφημίσεις, με συνέπεια απολύσεις δημοσιογράφων και κατ΄ επέκταση ψαλίδισμα των γεγονότων.
-Η αποκαλυπτική (investigative) δημοσιογραφία θα είναι το πρώτο θύμα αυτής της κρίσης και η διαφθορά κάθε είδους, ιδίως η πολιτική, δεν θα έχει τον έλεγχο των ΜΜΕ.
-Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει πρώτο μέλημα, κάθε 24ωρο, να κρύβει την πληροφορία και να βγάζει προς τα έξω ό,τι την συμφέρει. Την τελευταία 10ετία οι μηχανισμοί διοίκησης στην Αμερική έχουν πολλαπλασιάσει τα κοντρόλ και είναι αδιαπέραστη η προσέγγιση στις πηγές πληροφόρησης. Η Ουάσινγκτον είναι το κέντρο των μυστικών. Το ιnternet άλλαξε τα δεδομένα ταν τελευταία χρόνια και θα συζήσει με τις άλλες μορφές επικοινωνίας.
Υ.Γ. Η σκέψη μου γύρισε μισό αιώνα πίσω. Τότε που στο υπόγειο του σπιτιού, με τον συμμαθητή μου στο γυμνάσιο Νάσο Τσαγκανέλη, βλέπαμε την αγγελία σε αθλητική εφημερίδα να ζητά συνεργάτες και ... αρχίζαμε την πηλάλα. Για να κάνουμε λίγο αργότερα τα πρώτα βήματα στο αξέχαστο σχολείο “Το Βήμα”, εκεί στη Χρήστου Λαδά, παρέα με τους Νίκο Κακαουνάκη, Ερρίκο Μπαρτζινόπουλο, Γιώργο Κοντογιάννη, Παντελή Αθανασιάδη και βέβαια την Μιμή Τουφεξή, με την καθοδήγηση του μεγάλου δάσκαλου Νίκου Καμπάνη και του αξέχαστου διευθυντή μας Ανδρέα Δημάκου. Μόνο κοινό στοιχείο; ΄Οπως τότε έτσι και τώρα, δεν έπαιρνα φράγκο (ευρώ επί των ημερών μας).
και το μέλλον των εφημερίδων
*Με τη σκέψη στα πρώτα βήματα πριν μισό αιώνα
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Πόσοι είδαν προ 15νθημέρου την αγγελία στη γνωστή αγγλική εφημερίδα “The Guardian”, που ζητούσε bloggers να καλύπτουν τα τοπικά νέα στις πόλεις Εδιμβούργο,Κάρντιφ και Ληντς; Διευκρίνιζε ότι είναι επιθυμητή η δημοσιογραφική σταδιοδρομία αλλά όχι αναγκαία, σε μια περίοδο που ο εκδοτικός οργανισμός της εφημερίδας είχε απολύσει προσωπικό για να αντιμετωπίσει την απώλεια διαφημιστικών εσόδων και ο Τύπος σε παγκόσμια κλίμακα αναζητούσε νέες μορφές διαχείρισης, λίγο πριν βρεθεί στο χείλος της κατάρρευσης. Η προσφορά ήταν για 12 μήνες από το σπίτι ή όπου αλλού προτιμούσε ο ενδιαφερόμενος, αρκεί να είχε βέβαια ιnternet για να στέλνει κείμενα, φωτογραφίες, οπτικό και ακουστικό υλικόν στην εφημερίδα. Με προϋπόθεση το ταλέντο και πάθος για το τι συμβαίνει στη γύρο περιοχή του.
Την είδα στο συμπόσιο που οργάνωσε στη Μαδρίτη ένας από τους μεγαλύτερους δημοσιογραφικούς οργανισμούς στον κόσμο, ο ισπανικός VOCENTO, με τη συμμετοχή 1.500 στελεχών του. Εκεί γνώρισα από κοντά και ένα δημοσιογράφο, τις επιτυχίες του οποίου και ποιός δεν θα ζήλευε στο επάγγελμά μας! Με έξη βραβεία Πούλιτζερ στην Washington Post, αν δεν κάνω λάθος για την περίλαμπρη δουλειά του, ο Αμερικανός συνάδελφος Φίλιπ Μπένετ διαβεβαίωνε το ακροατήριο ότι “η έντυπη δημοσιογραφία δεν θα εξαφανιστεί ποτέ”. Είπε κι άλλα, όπως:
-Ο Τύπος στις Η.Π.Α. αντιμετωπίζει μια βαθιά οικονομική κρίση, επειδή έχουν μειωθεί κατά 40% οι αγγελίες και διαφημίσεις, με συνέπεια απολύσεις δημοσιογράφων και κατ΄ επέκταση ψαλίδισμα των γεγονότων.
-Η αποκαλυπτική (investigative) δημοσιογραφία θα είναι το πρώτο θύμα αυτής της κρίσης και η διαφθορά κάθε είδους, ιδίως η πολιτική, δεν θα έχει τον έλεγχο των ΜΜΕ.
-Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει πρώτο μέλημα, κάθε 24ωρο, να κρύβει την πληροφορία και να βγάζει προς τα έξω ό,τι την συμφέρει. Την τελευταία 10ετία οι μηχανισμοί διοίκησης στην Αμερική έχουν πολλαπλασιάσει τα κοντρόλ και είναι αδιαπέραστη η προσέγγιση στις πηγές πληροφόρησης. Η Ουάσινγκτον είναι το κέντρο των μυστικών. Το ιnternet άλλαξε τα δεδομένα ταν τελευταία χρόνια και θα συζήσει με τις άλλες μορφές επικοινωνίας.
Υ.Γ. Η σκέψη μου γύρισε μισό αιώνα πίσω. Τότε που στο υπόγειο του σπιτιού, με τον συμμαθητή μου στο γυμνάσιο Νάσο Τσαγκανέλη, βλέπαμε την αγγελία σε αθλητική εφημερίδα να ζητά συνεργάτες και ... αρχίζαμε την πηλάλα. Για να κάνουμε λίγο αργότερα τα πρώτα βήματα στο αξέχαστο σχολείο “Το Βήμα”, εκεί στη Χρήστου Λαδά, παρέα με τους Νίκο Κακαουνάκη, Ερρίκο Μπαρτζινόπουλο, Γιώργο Κοντογιάννη, Παντελή Αθανασιάδη και βέβαια την Μιμή Τουφεξή, με την καθοδήγηση του μεγάλου δάσκαλου Νίκου Καμπάνη και του αξέχαστου διευθυντή μας Ανδρέα Δημάκου. Μόνο κοινό στοιχείο; ΄Οπως τότε έτσι και τώρα, δεν έπαιρνα φράγκο (ευρώ επί των ημερών μας).
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009
Σήμερα, με τον Γιώργο Παπανδρέου στις Βρυξέλλες
Μάχη στο παρασκήνιο για την
επιλογή νέου προέδρου της Ε.Ε.
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Μια σκληρή μάχη, στο παρασκήνιο όμως, θα δοθεί σήμερα (Πέμπτη) και αύριο στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, παρουσία και του ΄Ελληνα πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου. Επίσημα, δεν θα έχουμε νικητή, αλλά θα διαμορφωθεί το οριστικό κλίμα για το ποιος τελικά θα είναι ο νέος σούπερ-πρόεδρος της Ε.Ε., που προβλέπεται από τη συνθήκη της Λισαβόνας, η υλοποίηση της οποίας αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία από το νέο χρόνο, αφού ανάψει πρώτα το πράσινο φως με την επικύρωσή της εκ μέρους και της Τσεχίας τις επόμενες ημέρες.
Μετά την ανακοίνωση της πρόθεσής του να διεκδικήσει το πόστο και ο νυν πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Jean-Claude Juncker, 54 ετών, σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα “Le Monde” δεν δίστασε να τα “χώσει” κανονικά στον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, ο οποίος έχει βάλει λυτούς και δεμένους να πάρει την θέση. Κατά τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου, ο Τόνι έκανε μια “τρύπα στο νερό”, με άλλα λόγια απολύτως τίποτα για την Ενωμένη Ευρώπη, όταν ήταν στην εξουσία. Το μόνο που ξέρει, είναι να συνεχίζει να ταξιδεύει και να εισπράττει από τις διαλέξεις του, που σε τελική ανάλυση δεν είναι σε αγγλικές λίρες, αλλά σε ευρώπουλα που η χώρα του σνομπάρει.
Βλέπετε, δεν μπορεί να ξεχαστεί εύκολα πως ο μίστερ Μπλερ ήταν από τους ένθερμους υποστηρικτές στον πόλεμο κατά του Ιράκ (θυμάστε εκείνη την απίθανη φωτογραφία στις Αζόρες με τους Μπους και Αθνάρ;), άσε που αντιδρούν ακόμα και μερικοί βουλευτές του ίδιου του κόμματός του, του Εργατικού στην Αγγλία. Το βέτο της άρνησης στο πρόσωπο του Μπλερ έχουν δημοσιοποιήσει οι κυβερνήσεις του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου, οι οποίες θα προσπαθήσουν να πείσουν και άλλες μικρότερες χώρες. Αυτή η σκληρή κόντρα δεν αποκλείεται να ευνοήσει μια γυναικεία υποψηφιότητα, αυτή της πρώην πρωθυπουργού της Ιρλανδίας, της Mary Robinson.
Εμείς φαίνεται ότι θα ακολουθήσουμε τις υποδείξεις των πιο ισχυρών, κυρίως από την εδώ πλευρά του Ατλαντικού, που δεν είναι άλλοι από την Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία. Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές περιορίζονται με την ελπίδα ότι θα βάλουν δικό τους άνθρωπο στη θέση του νέου σούπερ-ΥΠΕΞ, ο οποίος θα έχει το γενικό κουμάντο στην ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. ΄Ασε που θα κλάψουν πολλές διπλωματικές μανούλες με την θέσπιση της συνθήκης της Λισαβόνας, αφού προβλέπει το κλείσιμο και πολλών πρεσβειών των χωρών της Ε.Ε. ανά τον κόσμο. Εδώ είμαστε και θα το δείτε, γιατί θα πάρουν τα σκάγια και την αφεντιά μας.
Μάχη στο παρασκήνιο για την
επιλογή νέου προέδρου της Ε.Ε.
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Μια σκληρή μάχη, στο παρασκήνιο όμως, θα δοθεί σήμερα (Πέμπτη) και αύριο στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, παρουσία και του ΄Ελληνα πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου. Επίσημα, δεν θα έχουμε νικητή, αλλά θα διαμορφωθεί το οριστικό κλίμα για το ποιος τελικά θα είναι ο νέος σούπερ-πρόεδρος της Ε.Ε., που προβλέπεται από τη συνθήκη της Λισαβόνας, η υλοποίηση της οποίας αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία από το νέο χρόνο, αφού ανάψει πρώτα το πράσινο φως με την επικύρωσή της εκ μέρους και της Τσεχίας τις επόμενες ημέρες.
Μετά την ανακοίνωση της πρόθεσής του να διεκδικήσει το πόστο και ο νυν πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Jean-Claude Juncker, 54 ετών, σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα “Le Monde” δεν δίστασε να τα “χώσει” κανονικά στον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, ο οποίος έχει βάλει λυτούς και δεμένους να πάρει την θέση. Κατά τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου, ο Τόνι έκανε μια “τρύπα στο νερό”, με άλλα λόγια απολύτως τίποτα για την Ενωμένη Ευρώπη, όταν ήταν στην εξουσία. Το μόνο που ξέρει, είναι να συνεχίζει να ταξιδεύει και να εισπράττει από τις διαλέξεις του, που σε τελική ανάλυση δεν είναι σε αγγλικές λίρες, αλλά σε ευρώπουλα που η χώρα του σνομπάρει.
Βλέπετε, δεν μπορεί να ξεχαστεί εύκολα πως ο μίστερ Μπλερ ήταν από τους ένθερμους υποστηρικτές στον πόλεμο κατά του Ιράκ (θυμάστε εκείνη την απίθανη φωτογραφία στις Αζόρες με τους Μπους και Αθνάρ;), άσε που αντιδρούν ακόμα και μερικοί βουλευτές του ίδιου του κόμματός του, του Εργατικού στην Αγγλία. Το βέτο της άρνησης στο πρόσωπο του Μπλερ έχουν δημοσιοποιήσει οι κυβερνήσεις του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου, οι οποίες θα προσπαθήσουν να πείσουν και άλλες μικρότερες χώρες. Αυτή η σκληρή κόντρα δεν αποκλείεται να ευνοήσει μια γυναικεία υποψηφιότητα, αυτή της πρώην πρωθυπουργού της Ιρλανδίας, της Mary Robinson.
Εμείς φαίνεται ότι θα ακολουθήσουμε τις υποδείξεις των πιο ισχυρών, κυρίως από την εδώ πλευρά του Ατλαντικού, που δεν είναι άλλοι από την Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία. Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές περιορίζονται με την ελπίδα ότι θα βάλουν δικό τους άνθρωπο στη θέση του νέου σούπερ-ΥΠΕΞ, ο οποίος θα έχει το γενικό κουμάντο στην ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. ΄Ασε που θα κλάψουν πολλές διπλωματικές μανούλες με την θέσπιση της συνθήκης της Λισαβόνας, αφού προβλέπει το κλείσιμο και πολλών πρεσβειών των χωρών της Ε.Ε. ανά τον κόσμο. Εδώ είμαστε και θα το δείτε, γιατί θα πάρουν τα σκάγια και την αφεντιά μας.
Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009
Ναι στους άριστους-
΄Οχι στους αρεστούς
*Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό
για αξιοποίηση απόδημων επιστημόνων
(Σήμερα, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
στο γραφείο του Πρωθυπουργού)
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009
Κύριε Πρόεδρε,
Γνωρίζετε καλύτερα απ΄ όλους, ιδίως με την πολύτιμη εμπειρία σας και σαν υπουργός αρμόδιος για θέματα Απόδημου Ελληνισμού στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, ότι πέρα από τα εθνικά μας σύνορα υπάρχει μια άλλη Ελλάδα. Αυτή των ξενιτεμένων παιδιών της και των μετέπειτα, τουλάχιστον πέντε, γενιών τους. Ο συνολικός αριθμός των αδελφών μας της διασποράς ίσως και να ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια αυτών που παραμένουν στον γενέθλιο τόπο. Χιλιάδες απ΄ αυτούς διαπρέπουν σε όλα τα φάσματα της επιστήμης, ακόμα και στους πιο απομακρυσμένους τόπους του πλανήτη μας. Ανάμεσά τους και εκείνοι που έφυγαν τρέχοντας, σχετικά πρόσφατα, για να προσφέρουν τις γνώσεις τους εκεί που οι ικανότητες αναγνωρίζονται. Εκεί που επιλέγονται οι άριστοι και όχι οι αρεστοί.
Την ώρα που ξένες μεγάλες χώρες ξοδεύουν δισεκατομμύρια για το “κυνήγι εγκεφάλων”, μήπως θα έπρεπε το νέο στυλ διακυβέρνησής σας να προσεγγίσει μερικές εκατοντάδες απ΄ αυτά τα απόδημα golden boys (καμιά σχέση με τους κολλητούς του εκάστοτε κομματικού συστήματος, που σε τελευταία ανάλυση αποδυναμώνουν το κράτος θησαυρίζοντας); Αυτοί οι διπλά ΄Ελληνες (γιατί παλεύουν κάθε μέρα να κρατήσουν άσβεστη τη φλόγα του ελληνισμού στις ψυχές τους), έχουν όνομα και επίθετο. Αρκετούς τους ξέρετε προσωπικά, γιατί έχετε ζήσει στο πετσί σας (όπως και ο πατέρας σας) τον ξενιτεμό. ΄Εχετε γευτεί την πικρή του γεύση, τα βάσανα του νόστου. Μια εμπειρία που δεν σβήνει κανένα σφουγγάρι.
Οι λίστες με τα ονόματα και τις επαγγελματικές-επιστημονικές περγαμηνές τους υπάρχουν στο υπουργείο Εξωτερικών, αν και χρειάζονται ανανέωση από τις διπλωματικές μας αντιπροσωπείες ανά τον κόσμο. Η πρώτη καινοτόμος πρωτοβουλία για ανοικτή διακυβέρνηση, αυτής για την πλήρωση θέσεων γραμματέων υπουργείων και περιφερειών, ίσως πρέπει να στραφεί τώρα στην αναζήτηση αυτών των συμπατριωτών μας για την κάλυψη θέσεων σε κρίσιμα πόστα του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Η γνωστοποίηση μπορεί να γίνει μέσω των Αρχών μας στις χώρες διαμονής τους ή ακόμα και με πληρωμένες καταχωρήσεις σε μεγάλες εφημερίδες.
Διακεκριμένοι διεθνώς επιστήμονες, με άσβεστη την ελληνική καταγωγή τους, θα ερχόντουσαν πρόθυμα να βοηθήσουν την πατρίδα των γονιών τους, αρκεί να τους εξασφαλίσετε τις εργασιακές και οικονομικές απαιτήσεις τους. Τα εκατομμύρια των Ελλήνων χωρίς Ελλάδα έχουν ωριμάσει και δεν χρειάζονται να λαχταρούν το αγκάλιασμα της κοιτίδας του πολιτισμού τους. Αισθάνονται ασφαλείς στις νέες τους πατρίδες, τις οποίες αποκαλούν a home away from home.
Ανάμεσά τους και οι ευτυχώς ελάχιστοι επαγγελματίες θεσιθήρες των κάθε λογής χρώματος κομματικών οργανώσεων, οι οποίοι ήδη βγήκαν στην πιάτσα και ελπίζουν να βολευτούν σε κρατικά πόστα, τελείως άσχετα με τα προσόντα τους. Τα χοντρά λάθη του παρελθόντος, όπως με τον ...γαλατά και τους ανεγκέφαλους των τοπικών πολιτικών καφενείων, δεν πρέπει να επαναληφθούν (έχουν δει τα μάτια μου πολλές τέτοιες περιπτώσεις στα 40 χρόνια δημοσιογραφικής σταδιοδρομίας σε τρεις Ηπείρους,). Για να μη μας χλευάζουν, κυρίως, αυτοί που αξιοκρατικά έχουν τα προσόντα και ατενίζουν από τα ξένα την κατάντια του πολιτικού μας συστήματος.
Με ξέχωρη εκτίμηση,
Ανδρέας Παπαγεωργόπουλος,
δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ
΄Οχι στους αρεστούς
*Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό
για αξιοποίηση απόδημων επιστημόνων
(Σήμερα, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
στο γραφείο του Πρωθυπουργού)
Του Ανδρέα Παπαγεωργόπουλου
http://ellinas-xoris-ellada.blogspot.com
Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009
Κύριε Πρόεδρε,
Γνωρίζετε καλύτερα απ΄ όλους, ιδίως με την πολύτιμη εμπειρία σας και σαν υπουργός αρμόδιος για θέματα Απόδημου Ελληνισμού στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, ότι πέρα από τα εθνικά μας σύνορα υπάρχει μια άλλη Ελλάδα. Αυτή των ξενιτεμένων παιδιών της και των μετέπειτα, τουλάχιστον πέντε, γενιών τους. Ο συνολικός αριθμός των αδελφών μας της διασποράς ίσως και να ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια αυτών που παραμένουν στον γενέθλιο τόπο. Χιλιάδες απ΄ αυτούς διαπρέπουν σε όλα τα φάσματα της επιστήμης, ακόμα και στους πιο απομακρυσμένους τόπους του πλανήτη μας. Ανάμεσά τους και εκείνοι που έφυγαν τρέχοντας, σχετικά πρόσφατα, για να προσφέρουν τις γνώσεις τους εκεί που οι ικανότητες αναγνωρίζονται. Εκεί που επιλέγονται οι άριστοι και όχι οι αρεστοί.
Την ώρα που ξένες μεγάλες χώρες ξοδεύουν δισεκατομμύρια για το “κυνήγι εγκεφάλων”, μήπως θα έπρεπε το νέο στυλ διακυβέρνησής σας να προσεγγίσει μερικές εκατοντάδες απ΄ αυτά τα απόδημα golden boys (καμιά σχέση με τους κολλητούς του εκάστοτε κομματικού συστήματος, που σε τελευταία ανάλυση αποδυναμώνουν το κράτος θησαυρίζοντας); Αυτοί οι διπλά ΄Ελληνες (γιατί παλεύουν κάθε μέρα να κρατήσουν άσβεστη τη φλόγα του ελληνισμού στις ψυχές τους), έχουν όνομα και επίθετο. Αρκετούς τους ξέρετε προσωπικά, γιατί έχετε ζήσει στο πετσί σας (όπως και ο πατέρας σας) τον ξενιτεμό. ΄Εχετε γευτεί την πικρή του γεύση, τα βάσανα του νόστου. Μια εμπειρία που δεν σβήνει κανένα σφουγγάρι.
Οι λίστες με τα ονόματα και τις επαγγελματικές-επιστημονικές περγαμηνές τους υπάρχουν στο υπουργείο Εξωτερικών, αν και χρειάζονται ανανέωση από τις διπλωματικές μας αντιπροσωπείες ανά τον κόσμο. Η πρώτη καινοτόμος πρωτοβουλία για ανοικτή διακυβέρνηση, αυτής για την πλήρωση θέσεων γραμματέων υπουργείων και περιφερειών, ίσως πρέπει να στραφεί τώρα στην αναζήτηση αυτών των συμπατριωτών μας για την κάλυψη θέσεων σε κρίσιμα πόστα του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Η γνωστοποίηση μπορεί να γίνει μέσω των Αρχών μας στις χώρες διαμονής τους ή ακόμα και με πληρωμένες καταχωρήσεις σε μεγάλες εφημερίδες.
Διακεκριμένοι διεθνώς επιστήμονες, με άσβεστη την ελληνική καταγωγή τους, θα ερχόντουσαν πρόθυμα να βοηθήσουν την πατρίδα των γονιών τους, αρκεί να τους εξασφαλίσετε τις εργασιακές και οικονομικές απαιτήσεις τους. Τα εκατομμύρια των Ελλήνων χωρίς Ελλάδα έχουν ωριμάσει και δεν χρειάζονται να λαχταρούν το αγκάλιασμα της κοιτίδας του πολιτισμού τους. Αισθάνονται ασφαλείς στις νέες τους πατρίδες, τις οποίες αποκαλούν a home away from home.
Ανάμεσά τους και οι ευτυχώς ελάχιστοι επαγγελματίες θεσιθήρες των κάθε λογής χρώματος κομματικών οργανώσεων, οι οποίοι ήδη βγήκαν στην πιάτσα και ελπίζουν να βολευτούν σε κρατικά πόστα, τελείως άσχετα με τα προσόντα τους. Τα χοντρά λάθη του παρελθόντος, όπως με τον ...γαλατά και τους ανεγκέφαλους των τοπικών πολιτικών καφενείων, δεν πρέπει να επαναληφθούν (έχουν δει τα μάτια μου πολλές τέτοιες περιπτώσεις στα 40 χρόνια δημοσιογραφικής σταδιοδρομίας σε τρεις Ηπείρους,). Για να μη μας χλευάζουν, κυρίως, αυτοί που αξιοκρατικά έχουν τα προσόντα και ατενίζουν από τα ξένα την κατάντια του πολιτικού μας συστήματος.
Με ξέχωρη εκτίμηση,
Ανδρέας Παπαγεωργόπουλος,
δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
